Neemt de overheid startende ondernemers wel serieus?

business team with young entrepreneur

Zoals we allemaal weten gaat het in Nederland niet zo geweldig met de economie. Voortdurend worden we weer verder de negatieve spiraal ingedrukt met nieuwe berichten over tegenvallers, tekorten, bedrijfssluitingen, klagende ondernemers en oplopende werkeloosheid.

Ondanks die lawine van negatieve berichten zijn er wel degelijk ook positieve ontwikkelingen.  Elke week starten er weer honderden mensen een eigen bedrijf. Dat zijn dus elke week weer een paar honderd mensen die wel geloven in de toekomst, die wel durven te investering in zichzelf, hun ideeën en capaciteiten. Mensen, ondernemers, die wel geloven dat er ruimte is voor een nieuwe onderneming in welke branche het dan ook is waarin zij van start gaan.

Pak als voorbeeld de elektrische sigaret, deze bevind zich in een nieuwe branche waar momenteel wekelijks nieuwe ondernemers instappen. Niet zo vreemd natuurlijk, men ziet kansen en zoals met elke nieuwe branche is dit het moment om in te stappen. Vooral nu er steeds meer onderzoeken vrij komen dat de e-sigaret wel eens het nieuwe wondermiddel van de 21ste eeuw kan zijn. Webwinkels die de e-sigaret verkopen schieten als paddenstoelen uit de grond en ondernemers ruiken eindelijk weer nieuwe kansen.

 Je zou toch denken dat juist de overheid zou staan te juichen bij zoveel positieve energie.En vooral zou je denken dat de overheid deze nieuwe ondernemers zou beschouwen als de zaden van nieuwe werkgelegenheid en groei. En dus zou je ook verwachtten dat diezelfde overheid dan ook alles zou doen wat binnen haar vermogen ligt om deze startende ondernemers te steunen en te helpen succesvol te zijn.

Echter het is oorverdovend stil! De overheid doet wat het altijd al doet. Een beetje van dit en een beetje van dat. Ja hoor er zijn wat belasting voordeeltjes voor de starter en ja hoor er is een Kamer van Koophandel  voor wat informatie en hulp bij een bedrijfsplan maken. En ja er zijn wat extra mogelijkheden voor bijvoorbeeld subsidie en aanvullingen op inkomen als je vanuit een uitkeringssituatie wilt starten.

Maar waar is nu de doordachte en vooral stimulerende aanpak? Waar blijft de overheid met het geven van opdrachten aan de starters?  Aanbestedingen zijn vaak ingewikkeld en bovendien wordt vaak een aantoonbaar verleden als een van de vele eisen gesteld. Een bedrijfsplan maken lukt de meeste ondernemers nog wel. Maar een bedrijfsplan of ondernemingsplan maken is niet hetzelfde als het schrijven van een offerte voor een aanbesteding bij de overheid. Starters beschikken niet over de expertise en dat verleden. Echter daar staat tegenover dat veel starters zaken inbrengen die de grotere gerenommeerde concurrenten soms in veel mindere mate bieden. Namelijk de drive om juist boven verwachting te presteren. Ook de creativiteit en innovatieve methodieken die zij vaak inbrengen en niet te vergeten de vaak aantrekkelijke prijzen die zij kunnen bieden door afwezigheid van een dure overhead organisatie. Allemaal zaken waar de overheid met zijn vele budgetoverschrijdingen en ondermaatse prestaties gebruik van zou kunnen maken en van zou kunnen profiteren.

Het gebruik maken van starters vergt een omslag in het denken en doen van overheidsorganisaties, maar de versterking van de positie van jonge ondernemingen is een waardevolle aanwinst voor onze economie. Daarbij verminderd het steunen van een startend bedrijf ook het  risico dat deze ondernemingen het niet redden. En daarmee verminderd dus ook het risico dat de ondernemer even later bij de bijstand moet aankloppen.

000379082_zakelijk

Steun voor ondernemers die een eigen bedrijf beginnen van de overheid levert een win-win situatie op. Vraag is alleen: is de overheid zelf wel ondernemend genoeg om eens wat creatiever om te gaan met de uitdagingen waarvoor we staan?

Overheidsloket 2000

Concept OL2000
Disclaimer: Ol2000 is in 2002 gestopt met haar activiteiten. De artikelen op deze site dient u dan ook te lezen in de verleden tijd.
De veranderende samenleving en ICT-ontwikkelingen stellen steeds hogere eisen aan de dienstverlening van de overheid. Burgers en bedrijven verwachten snel en eenvoudig toegang te krijgen tot overheidsinformatie en diensten. Om dat te bereiken zullen hun wensen en behoeften het uitgangspunt moeten vormen bij het aanbieden van dienstverlening. Het volgende voorbeeld laat zien dat dit nog lang niet altijd het geval is.

Overheidsloket 2000 (OL2000) is een organisatieconcept dat in 1996 is ontwikkeld om publieke dienstverleners te ondersteunen de stap te maken naar vraaggerichte en geïntegreerde dienstverlening. Het concept gaat uit van één aanspreekpunt tussen de overheid en klant. De klant ontvangt op één plaats een samenhangend pakket van overheidsdiensten op basis van specifieke vraagpatronen (bijvoorbeeld het starten van een bedrijf of het bouwen van een garage).

Overheidsloket 2000 wordt ook wel de één-loketgedachte genoemd. Een loket is overigens niet alleen een fysieke balie. Ook de telefoon en een Internetloket worden hiertoe gerekend. De één-loketgedachte heeft inmiddels grote aanhang verworven. Op basis van een succesvolle experimenteerfase is in 1999 gestart met de invoering van het geïntegreerde loket op drie gebieden (Bedrijven, Bouwen en Wonen, Zorg en Welzijn) met in totaal zo’n 30 voorhoedeprojecten. Eind 2002 wordt bekeken hoe deze projecten ook landelijk navolging kunnen krijgen. Overheidsloket 2000 stopt niet bij 2000, het is nog maar het begin van klantgerichte dienstverlening.